Ineffable

streeploos:

“Je moet je leven door een roze bril gaan bekijken. Je moet geloven dat naar je werk pendelen in de ochtend leuk is, dat elke kop koffie de beste is die je ooit hebt gehad, dat zelfs de kleinste en meest doodgewone dingen spannend en nieuw zijn. Je moet wel, omdat je dan pas écht begint te leven. Dat is wanneer je elke dag zal uitkijken naar morgen.”

—

streeploos:

“De cognitieve dissonantie die wordt veroorzaakt door een maatschappij die kinderen vertelt dat ze ‘hun dromen moeten volgen’ door boodschappen in films, literatuur, enzovoort te steken en hun vervolgens afstraft voor het niet kiezen van veilige, geld voorzienende carrières in hun volwassen leven is fascinerend, op zijn zachtst gezegd.”

—

lievegroetjesvanmij:

Mijn hoofd verborgen in zijn schouder, mijn armen om hem heen, op dit moment zijn wij oneindig

(via zonder-woorden)

streeploos:

“Misschien zoeken we allemaal iemand die er genoeg om geeft om het te proberen. Iemand die nooit een sterk geheugen had, maar toch de kleinste dingen over u onthoudt. Iemand die altijd al verlegen is geweest, maar zich openstelt voor u. Iemand die nooit goed is geweest in conversaties gaande houden, maar niet kan zwijgen bij u. Iemand die het haat om over de autostrade te rijden, maar er uren op spendeert om tot bij u te geraken. We hopen niet dat we ze veranderen, nee, we hopen gewoon dat we belangrijk genoeg voor ze zijn.”

— dat ik dat nog lang mag zijn

6aint:

took it personally because I never would’ve done it to you

(via gewoonverdwaald)